Uścisk dłoni – mocniejszy i zdrowszy

Uścisk dłoni – mocniejszy i zdrowszy

Siła uścisku dłoni może być wykorzystana jako biomarker zdrowia osób starszych. Grupa naukowców z Uniwersytetu Rzeszowskiego potwierdziła, że ​​upływ lat jest silnie skorelowany z siłą uścisku dłoni.

Badania przeprowadzono wśród reprezentatywnej grupy osób starszych mieszkających w południowo-wschodniej Polsce. Średnia siła nacisku dłoni wyniosła 19,98 kg (16,91 kg dla kobiet i 26,19 kg dla mężczyzn), a siła mięśni zmniejszyła się o 50,18%. i 55,22 proc. mężczyźni.

“Test uścisku dłoni pomaga zidentyfikować osoby starsze zagrożone upośledzeniem i zaplanować profilaktyczne usługi zdrowotne, aby zmniejszyć ryzyko uzależnienia i zmniejszyć mobilność. Naukowcy ostrzegają, że słaba siła chwytu jest silnym predyktorem słabych wyników leczenia, zwiększonych ograniczeń funkcjonalnych, niskiej jakości życia, długie pobyty w szpitalu, a nawet śmierć”.

Siła uścisku dłoni to prosta, szybka i niedroga procedura stosowana w praktyce klinicznej, rehabilitacji i badaniach zdrowia publicznego w celu oceny funkcji mięśniowo-szkieletowych. Siła chwytu mierzona dynamometrem pozwala nie tylko określić osłabienie mięśni kończyn górnych, ale także określić siłę i sprawność funkcjonalną kończyn dolnych.

Zdaniem naukowców prostota pomiaru w połączeniu z niskim kosztem czyni go doskonałym miernikiem ogólnego stanu zdrowia osób starszych.

Zapobieganie pogorszeniu siły mięśniowej u osób starszych powinno być skierowane pod koniec pracy zawodowej i po przejściu na emeryturę. Rządowa opieka nad osobami starszymi jest niewystarczająca i nie zaspokaja rzeczywistych potrzeb osób starszych. Dlatego wczesna ocena siły uścisku dłoni pozwoli na wprowadzenie różnych form wsparcia, redukując przyszłe koszty opieki zdrowotnej – uważają autorzy.

Siła uścisków dłoni maleje z wiekiem

Osoby badane zostały zakwalifikowane do badania według następujących kryteriów włączenia: wiek 65 lat i więcej, normalny stan poznawczy, poziom sprawności chodu oraz świadoma zgoda na udział w badaniu.

Dominująca siła chwytu dłoni została oceniona na podstawie średniej z trzech testów uzyskanych za pomocą pomiaru ergometrem ręcznym JAMAR PLUS. Pomiaru dokonano siedząc na krześle bez podłokietników, stopy badanego leżały płasko na podłodze, ramiona ułożone wzdłuż ciała, łokieć zgięty pod kątem 90 stopni, a przedramię w pozycji neutralnej. Każdy uczestnik został poinstruowany, aby trzymać rękę tak mocno, jak to możliwe i trzymać ją przez 6 sekund.

READ  Czy niemiecki jest trudny?

Średnia siła chwytu dla osób starszych w wieku 80-85 kg wyniosła 17,97 (14,47 kg dla kobiet i 25,66 kg dla mężczyzn), a w grupie wiekowej powyżej 85 – 16,68 kg (13,51 kg dla kobiet oraz 21 i 77 kg dla mężczyzn).

Badanie potwierdziło pozytywną zależność między siłą uścisku, wiekiem, wzrostem, masą ciała, wskaźnikiem masy ciała, zdolnością do wykonywania podstawowych i złożonych czynności życia codziennego, mobilnością i równowagą ciała zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Badanie wykazało również, że status społeczny był niezależnym czynnikiem wpływającym na siłę uścisku.

Polskie bujanie od Brytyjczyków, kolumny z Niemiec

Średnia siła uścisku dłoni kobiet w Polsce wyniosła 16,91 kg, czyli jest zbliżona do wyników Portugalii i znacznie niższa niż w Wielkiej Brytanii. Średnia siła uścisku dłoni mężczyzn w Polsce wynosiła 19,98 kg i była niższa niż w Niemczech i Szwajcarii. Naukowcy spekulują, że różnice wieku i płci między krajami są prawdopodobnie spowodowane różnicami genetycznymi w masie mięśniowej, stylu życia i opiece zdrowotnej u osób starszych.

Według Wiśniowskiej-Szurlej i współautorów badania zmniejszona siła mięśni występowała u około 50 proc. Starsze kobiety i mężczyźni. Naukowcy sugerują, że jedną z przyczyn tak wysokiego odsetka osób z niskim napięciem mięśniowym może być niewystarczający poziom aktywności fizycznej wśród osób starszych w Polsce. Zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące aktywności fizycznej w kategorii osób w wieku od 45 do 65 lat spełnia 4,2%. populacji, podczas gdy w grupie 80+ tylko 0,6%

Badania, opublikowane w maju w Scientific Reports (Nature), przeprowadził zespół z Uniwersytetu Rzeszowskiego w składzie: dr Agnieszka Wiśniowska-Szurlej, dr Agnieszka Ćwirlej-Sozakaska, mgr Justyna Kilian, dr Natalia Wołoszyn, dr hab. Bernard Suzansky i dr Love. Anna Wilmoska Pietrosińska.

Więcej na ten temat w artykule źródłowym: https://www.nature.com/articles/s41598-021-89408-9

PAP – Nauka w Polsce, Karolina Duszczyk

fajnie / agt /

Estaremos encantados de escuchar lo que piensas

Deje una respuesta

exabeta.com