Magdalena Sadowska / Stare nawyki / Stare nawyki

Abstrakcyjny obraz w kolorze pomarańczowym i niebieskimMagdalenę Sadowską interesuje kwestia adaptacji człowieka do społeczeństwa, artystka zastanawia się, jak daleko wkraczamy w przygotowane kanony, a na ile sami decydujemy. Pytanie, które sobie zadajemy, brzmi: czy w dobie konsumpcji i nadmiaru, w czasach nagromadzenia wątków i ról społecznych nadal potrafimy zachować niezależność i dystans? Artystka w swojej artystycznej wypowiedzi posługuje się różnymi mediami. Łączy klasyczne malowanie sztalugowe z oprawami site-specific, konstruując wyszukane kształty i formy, ale także zachowując umiar w razie potrzeby.

Magdalena Sadłowska przeprowadza oficjalny eksperyment, za pomocą którego chcesz przekazywać treści społecznościowe. Nie byłoby w tym nic ciekawszego, gdyby forma była żywa. Sadłowska używa więcej metafory, metafory. Zdjęcia przedstawiające fasony, ubrania na wieszakach, przypominają warsztat krawiecki, pracownię projektanta mody. Przestrzeń na eksperyment nie zawęża się, wręcz przeciwnie. Obraz wykracza poza krosna. Artysta wykorzystuje także tkaniny półprzezroczyste – imitację sitodruku i rastrowego – i układa je w określonej przestrzeni. Na samych płótnach malarz nakłada nie tylko farbę akrylową, ale także wspomniany już sitodruk. Wszystkie użyte zasoby tworzą spójną całość. – pisze Agata Nowosielska, kuratorka Galerii Klubu Żak.

Art Magdalenę Sadowską poznała mieszkając w kolonii artystów. Harmonijnie wyeksponowano prace dyplomowe, obrazy olejne i proste rzeźby wypełniające galerię. Wiązały się one z tym samym tematem wystawy – ćwiczeniami. Prace artystki z nowej serii cięć – jak mówi sama autorka prac – skupiają się na jedności człowieka w obliczu adaptacji, nieustannej pogoni za modą i nieustannego treningu.

Artysta twierdzi, że kult ciała miał ślad w starożytności, w okresie hellenistycznym – antyczne garnki, te psycho, skaliste, panatenajskie amfory, kekhsi, przedstawiały sceny sportowe, atletyczną sylwetkę, które dziś zastępują gimnazja i gimnazja.

Magdalena Sadłowska maluje romantycznie wspomnianymi wcześniej rysunkami, ale ma też odniesienia do sztuki budowlanej, ludowej, kinetycznej i konceptualnej drugiej połowy XX wieku i początku XXI wieku. Niewinny warsztat z wiszącymi na nim wieszakami i ubraniami, a stojące solidne ekrany – czarne panele z niestandardowymi wzorami narysowanymi białą kredą – stają się miejscem – tyglem pomysłów i tez. Dominują obszary, które wyglądają kobieco – style ubioru, takie jak te, które można znaleźć w Brawl lub innych magazynach branżowych, ciepłe pastelowe tkaniny wiszące na oknach i ścianach oraz osobowości manekinów – dominują. Wszystkie działania mają charakter feministyczny. Sztuka Sadłowskiej wymyka się jednak klasyfikacji. To nie tylko studio projektantów, to szersze (poza samą modą)
Współczesna artystka świadoma swoich praw. Przy pomocy starych rekwizytów Sadłowska ucieka, może trochę zapieczętowana, skupiając się na konceptualnej formie lat 60. i 70. – treściach ważnych i wciąż aktualnych. Jest romantyczną feministką. Pod flanelowym płaszczem trzymał ostre krawieckie nożyce do cięcia patriarchatu, określającego cięcia wolności i swobód obywatelskich.

READ  Idealne meble ogrodowe

Opowieść Sadłowskiej to liryczne spojrzenie na podziały między ludźmi i role, jakie pełnią w społeczeństwie. Posługując się figurami w stylu retro, artysta przekazuje swoją opinię o teatrze, który każdy z nas gra na co dzień. Role są czasami tłumione przez oczekiwania społeczne, owinięte w kwant konwencji i trudności. Artystka robi coś w rodzaju wyjścia za pomocą mody i jej odcieni, a czasem garnituru wiszącego w szafie lub najpierw zdemontowanej sukni ślubnej. Wychodzi, krzycząc jak charakterystyczny kolor na płótnie, prawo jednostki do pracy w jego przestrzeni życiowej.

Magdalena Sadłowska mieszka i pracuje w Gdańsku. Swoje prace realizuje wykorzystując różne media: rysunek, malarstwo, obiekty i instalacje. Absolwent Wydziału Malarstwa w pracowni prof. Jaroslav Pau w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Od 2016 r. rezydent Kolonii Artystów – Dolne Miasto w Gdańsku. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2017/2018, brała udział w wielu wystawach i przeglądach sztuki, m.in. Wystawa indywidualna Nowe Kroje Krupa Gallery Wrocław; Ćwiczenia artystyczne w kolonii – Dolne Miasto w Gdańsku, ,,TRACE
fabryka sztuki w odzi; Triennale Rysunku, BWA Wrocław; Gdańskie Biennale Sztuki, Gdańska Galeria Miejska; Nagroda Dziekana Szkoły Malarstwa w Ogólnopolskim Konkursie Rysunku im. W. Vangora w Gdańsku (2018); Młode Wilkie 18, Galeria Travo w Szczecinie.

Zasady sanitarne:
1. Na wystawie może przebywać jednocześnie 6 osób
2. Odwiedzający powinni zachować odpowiedni dystans społeczny
3. Odwiedzający proszeni są o zakrycie ust i nosa
4. Odwiedzający mają zapewnioną możliwość dezynfekcji rąk przy wejściu do klubu oraz możliwość dezynfekcji rąk w łazienkach na parterze i piętrze.
5. Powierzchnie dotykowe, w tym klamki, włączniki światła i poręcze, są regularnie dezynfekowane.
6. Przy wejściach do budynku klubu przygotowano osobne pojemniki na zużyte rękawiczki i maski

Amada Nieblas

"Creador. Erudito del alcohol. Maven web exasperantemente humilde. Escritor malvado. Ninja de la televisión".

Related Posts

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Read also x